ΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

Ιστορία και Θεωρία Σχεδιασμού Design ΙΙ

1. ΓΕΝΙΚΑ

ΣΧΟΛΗ Σχολή Επιστημών Σχεδιασμού
ΤΜΗΜΑ Τμήμα Εσωτερικής Αρχιτεκτονικής
ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΠΟΥΔΩΝ Προπτυχιακό
ΚΩΔΙΚΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ %ce%b5%ce%b1302 ΕΞΑΜΗΝΟ ΣΠΟΥΔΩΝ 3ο
ΤΙΤΛΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Ιστορία και Θεωρία Σχεδιασμού Design ΙΙ
ΑΥΤΟΤΕΛΕΙΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ
σε περίπτωση που οι πιστωτικές μονάδες απονέμονται σε διακριτά μέρη του μαθήματος π.χ. Διαλέξεις, Εργαστηριακές Ασκήσεις κ.λπ. Αν οι πιστωτικές μονάδες απονέμονται ενιαία για το σύνολο του μαθήματος αναγράψτε τις εβδομαδιαίες ώρες διδασκαλίας και το σύνολο των πιστωτικών μονάδων.
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΕΣ ΩΡΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ
Διαλέξεις και θεωρητική εργασία
Προσθέστε σειρές αν χρειαστεί. Η οργάνωση διδασκαλίας και οι διδακτικές μέθοδοι που χρησιμοποιούνται περιγράφονται αναλυτικά στο 4.    
ΤΥΠΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ
Γενικής Υποδομής (ΓΥ),Ειδικής Υποδομής (ΕΥ), Γενικών Γνώσεων (ΓΓΔ) και Επιστημονικής Περιοχής (ΔΔΤΝ, ΕΔ, ΕΥΣ, ΗΛ, ΠΑ) .
 Γενικής Υποδομής
ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ:  
ΓΛΩΣΣΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ και ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ:  Ελληνικά
ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΤΑΙ ΣΕ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ERASMUS Ναι
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ (URL) https://elearning.cm.ihu.gr/course/view.php?id=255

2. ΜΑΘΗΣΙΑΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Μαθησιακά Αποτελέσματα
Περιγράφονται τα μαθησιακά αποτελέσματα του μαθήματος οι συγκεκριμένες  γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες καταλλήλου επιπέδου που θα αποκτήσουν οι φοιτητές μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος.

Η ιστορική και θεωρητική προσέγγιση του βιομηχανικού σχεδιασμού κατά τον 20ο και 21ο αι. η οποία συνδυάζεται και συμπορεύεται με τα θαυμαστά επιτεύγματα στην Ιστορία της Σύγχρονης Τέχνης θα φτάσει μέχρι και τις αρχές του 21ου αιώνα με στόχο την πληρέστερη γνώση και κατανόηση των σύγχρονων θεωριών και τάσεων στο Design.

Μετά το τέλος του μαθήματος οι φοιτητές θα είναι σε θέση να γνωρίζουν:
• Την εξελικτική πορεία του βιομηχανικού κυρίως αντικειμένου κατά τη διάρκεια της επίσης σημαντικής περιόδου του πολύμορφου 20ου αιώνα, με ιδιαίτερες εμβαθύνσεις και αναλύσεις σε συγκεκριμένους, σημαντικούς ιστορικούς σταθμούς, αλλά και στις πιο ενδιαφέρουσες θεωρίες που αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκειά του.
• Τη συμβολή όχι μόνο των νέων θεωριών, αλλά και των πολυσήμαντων πολιτικών, κοινωνικών και πολιτιστικών γεγονότων του 20ου αιώνα στη διαμόρφωση του σύγχρονου Design.
Τη εφαρμογή αυτών των γνώσεων στην ερμηνεία και ανάλυση του σύγχρονου βιομηχανικού σχεδιασμού, αλλά και στη χρήση τους σε οποιαδήποτε ερευνητικό πεδίο άπτεται της συγκεκριμένης εποχής.

Γενικές Ικανότητες
Λαμβάνοντας υπόψη τις γενικές ικανότητες που πρέπει να έχει αποκτήσει ο πτυχιούχος (όπως αυτές αναγράφονται στο Παράρτημα Διπλώματος και παρατίθενται ακολούθως) σε ποια / ποιες από αυτές αποσκοπεί το μάθημα;.
Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών με τη χρήση και των απαραίτητων τεχνολογιών - Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις - Λήψη αποφάσεων - Αυτόνομη εργασία - Ομαδική εργασία - Εργασία σε διεθνές περιβάλλον - Εργασία σε διεπιστημονικό περιβάλλον - Παράγωγή νέων ερευνητικών ιδεών Σχεδιασμός και διαχείριση έργων - Σεβασμός στη διαφορετικότητα και στην πολυπολιτισμικότητα - Σεβασμός στο φυσικό περιβάλλον - Επίδειξη κοινωνικής, επαγγελματικής και ηθικής υπευθυνότητας και ευαισθησίας σε θέματα φύλου - Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής - Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

• Αυτόνομη εργασία
• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

3. ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

Το συγκεκριμένο μάθημα είναι εξέχουσας σημασίας και θεωρείται απαραίτητο – βασικό γνωστικό αντικείμενο κάθε μελετητή χώρου, χρηστικού αλλά και διακοσμητικού αντικειμένου.
Σκοπός του είναι η απόκτηση του γνωστικού υπόβαθρου της εξελικτικής πορείας του σχεδιασμού, αλλά και της διακόσμησης χώρου από την αναγέννηση ως τις αρχές της Βιομηχανικής Επανάστασης στη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία.
Πιο συγκεκριμένα, το μάθημα βασίζεται σε εκτενείς αναφορές και αναλύσεις σταθμών της ιστορίας και της θεωρίας του σχεδιασμού του χρηστικού αντικειμένου που παρουσιάζονται με χρονολογική σειρά. Παράλληλα θα εξεταστει το λαϊκό έπιπλο στον
ελλαδικό χώρο στη προβιομηχανική εποχή.

4. ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ και ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ - ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ
Πρόσωπο με πρόσωπο, Εξ αποστάσεως εκπαίδευση κ.λπ.

Πρόσωπο με πρόσωπο.

ΧΡΗΣΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ
Χρήση Τ.Π.Ε. στη Διδασκαλία, στην Εργαστηριακή Εκπαίδευση, στην Επικοινωνία με τους φοιτητές

Υποστήριξη μαθησιακής διαδικασίας μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας e-class (πληροφοριακό και διδακτικό υλικό, υπερσύνδεσμοι, ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες κλπ.)

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ
Περιγράφονται αναλυτικά ο τρόπος και μέθοδοι διδασκαλίας. Διαλέξεις, Σεμινάρια, Εργαστηριακή Άσκηση, Άσκηση Πεδίου, Μελέτη & ανάλυση βιβλιογραφίας, Φροντιστήριο, Πρακτική (Τοποθέτηση), Κλινική Άσκηση, Καλλιτεχνικό Εργαστήριο, Διαδραστική διδασκαλία, Εκπαιδευτικές επισκέψεις, Εκπόνηση μελέτης (project), Συγγραφή εργασίας / εργασιών, Καλλιτεχνική δημιουργία, κ.λπ. Αναγράφονται οι ώρες μελέτης του φοιτητή για κάθε μαθησιακή δραστηριότητα καθώς και οι ώρες μη καθοδηγούμενης μελέτης ώστε ο συνολικός φόρτος εργασίας σε επίπεδο εξαμήνου να αντιστοιχεί στα standards του ECTS

Οργάνωση Διδασκαλίας

ΔραστηριότηταΦόρτος εργασίας εξαμήνου
Διαλέξεις40
Θεωρητική εργασία20
Μελέτη & ανάλυση βιβλιογραφίας15
Σύνολο75
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΦΟΙΤΗΤΩΝ
Περιγραφή της διαδικασίας αξιολόγησης Γλώσσα Αξιολόγησης, Μέθοδοι αξιολόγησης, Διαμορφωτική ή Συμπερασματική, Δοκιμασία Πολλαπλής Επιλογής, Ερωτήσεις Σύντομης Απάντησης, Ερωτήσεις Ανάπτυξης Δοκιμίων, Επίλυση Προβλημάτων, Γραπτή Εργασία, Έκθεση / Αναφορά, Προφορική Εξέταση, Δημόσια Παρουσίαση, Εργαστηριακή Εργασία, Κλινική Εξέταση Ασθενούς, Καλλιτεχνική Ερμηνεία, Άλλη / Άλλες. Αναφέρονται ρητά προσδιορισμένα κριτήρια αξιολόγησης και εάν και που είναι προσβάσιμα από τους φοιτητές.

Γραπτή τελική εξέταση που περιλαμβάνει: Ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής ή / και ανάπτυξη συγκεκριμένων θεμάτων

5. ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Συγγράμματα

  1. Auerbach, J. (1999) The Great Exhibition of 1851: A Nation on Display, London: Yale.
  2. Cambell, J. (1989) The German Werkbund. N. Jersey: Princeton University Press.
  3. Campbell, G. (2006), The Grove Encyclopedia of Decorative Arts (Vol. 1), Oxford, Oxford University Press.
  4. Forty, A. (1987). Objects of Desire, Design and Society (1750-1980), London: Thames & Hudson Ltd. E.
  5. Greenhalgh, P. (ed.) (2000) Art Nouveau, 1890-1914. London: V & A publications.
  6. Greenhalgh, P. (2005) The Modern Ideal: The Rise and Collapse of Idealism in the Visual Arts from Enlightment to Postmodernism. London: V&A Publications.
  7. Μ Περιβολιώτου, Ρυθμολογία Επίπλου, Εκδόσεις ΙΩΝ, Αθήνα 2004
  8. Γ. Παρμενίδης, Ε, Ρούπα, Το Αστικό Έπιπλο στην Ελλάδα 1830-1940, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις ΕΜΠ, Αθήνα 2003
  9. Tσούμας, Ι. (2005), Η Ιστορία των Διακοσμητικών Τεχνών και της Αρχιτεκτονικής στην Ευρώπη και την Αμερική (1760-1914). Αθήνα: Εκδόσεις Ίων.